Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

Η Μικρή Παραμυθού διαβάζει...


"Η Παράξενη Αγάπη του Αλόγου και της Λέυκας", του Χρήστου Μπουλώτη (Εικονογράφηση: Φωτεινή Στεφανίδη)


Αν θα μπορούσα να φτιάξω μία ομάδα από παιδικά βιβλία στην οποία θα έβαζα τον τίτλο κλασικά, διαχρονικά και παντοτινά, τότε ανάμεσα σε αυτά θα ήταν σίγουρα και εκείνο του Χρήστου Μπουλώτη, για το άλογο που αγάπησε την λεύκα και το αντίστροφο.

Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα βιβλία, που διάβασα μέχρι τώρα και που πρόκειται να διαβάσω στο μέλλον. Μία ιστορία για την παραμυθένια, αγνή αγάπη μίας  λεύκας προς ένα άσπρο άλογο, που εμφανίστηκε μια μέρα στο λιβάδι, όπου εκείνη ζούσε ολομόναχη. Η παράξενη αγάπη τους γεννιέται σιγά σιγά και δυναμώνει, ενάντια στην κοροϊδία κάποιων και με σύμμαχο τον θαυμασμό άλλων. Ώσπου μία νύχτα, το φεγγάρι τους κάνει δώρο την επιλογή να γίνουν όμοιοι, ώστε να είναι η αγάπη τους πιο ταιριαστή. Εκείνοι αρνούνται. Γιατί όποιος αγαπά αληθινά, δεν μεταμορφώνει τον άλλο σε όμοιό του. Η λεύκα αγαπά την ελευθερία και τον ξέφρενο καλπασμό του αλόγου και το άλογο την σταθερότητα που προσφέρουν σε εκείνη οι ρίζες της.


 


Ένα βιβλίο ονειρικό, βαθιά αλληγορικό, πολύ καλογραμμένο και με υπέροχη εικονογράφηση, βραβευμένο με το πρώτο ευρωπαϊκό βραβείο Pier paolo Vergerio, από το Πανεπιστήμιο της Padova. Περνάει μηνύματα με έμμεσο τρόπο, πλεγμένα όμορφα με την ιστορία, χωρίς να κουράζει με τον παραδοσιακά διδακτικό τρόπο άλλων παραμυθιών. Μιλάει για την βαθιά και αληθινή αγάπη, που δεν γνωρίζει όρια και κοινοτοπίες και ξεφεύγει της πεπατημένης, προκειμένου να συναντήσει την αληθινή και άδολη ευτυχία. Για τη δύναμη της μοναξιάς, που μπορεί να λυγίσει και το πιο ψηλό δέντρο. Για τα φαινομενικά ανόμοια και  αταίριαστα ζευγάρια, στα οποία αυτά που τα ενώνουν μπορεί να είναι εκατομμύρια φορές πιο σημαντικά από εκείνα που τα χωρίζουν. Για την θέληση, που ξεπερνά κάθε εμπόδιο.  Η "Παράξενη Αγάπη του Αλόγου και της Λεύκας" είναι από εκείνα τα αναγνώσματα, που διαβάζονται ευχάριστα και από τους γονείς, ενώ τελειώνοντας σου αφήνουν μία γλυκόπικρη αίσθηση συγκίνησης και μελαγχολίας. Με το παραμύθι αυτό, ο Χρήστος Μπουλώτης, κατάφερε να πάει την παιδική λογοτεχνία ένα βήμα παραπέρα.

Ένα  ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό  βιβλίο, από έναν άνθρωπο που πραγματικά απολαμβάνει να γράφει βιβλία για παιδιά! Εμείς το διαβάσαμε, το λατρέψαμε και του δώσαμε μία ιδιαίτερη θέση στην καρδιά και την βιβλιοθήκη μας! Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Polaris.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η Μικρή Παραμυθού διαβάζει... "Το Δάσος που κοιμόταν", της Rebecca Dautremer Η Μικρή Παραμυθού λατρεύει να διαβάζει ιστ...