Η Μικρή Παραμυθού διαβάζει...

"Το Σχολείο πάει Σχολείο", του Adam Rex (Εικονογράφηση: Christian Robinson)

Λίγες ώρες μας χωρίζουν από το επίσημο άνοιγμα των σχολείων. Τα περισσότερα παιδάκια, άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο, έχουν την αγωνία της πρώτης μέρας, κυρίως αυτά που θα πάνε σχολείο για πρώτη φορά. Αναρωτηθήκατε, όμως, ποτέ τί θα μπορούσε να συμβεί, εάν την αγωνία της πρώτης ημέρας δεν την αντιμετώπιζαν μόνο οι μελλοντικοί μαθητές, αλλά και ο χώρος που θα τους φιλοξενήσει για τους επόμενους μήνες;

Αφορμή για μία τέτοια σκέψη στάθηκε το βιβλίο του Adam Rex, "Το Σχολείο πάει Σχολείο", που κυκλοφορεί στην ελληνική γλώσσα για λογαριασμό των εκδόσεων Παπαδόπουλος. Κεντρικός ήρωας δεν είναι οι μαθητές, αλλά ένα νεοσύστατο σχολείο, που θα ανοίξει τις πόρτες του για πρώτη φορά. Η αγωνία, το άγχος, ο φόβος για το άγνωστο και η ανασφάλεια κυριεύουν το άψυχο κτίριο, που για τις ανάγκες της ιστορίας αποκτά ψυχή και μυαλό και ταυτίζεται στη συνείδηση όλων μας με κάθε άνθρωπο που βρίσκεται στο κατώφλι ενός νέου ξεκινήματος! Όσο περνά η μέρα, το σχολείο θα αναγνωρίζει όλα τα θετικά που κρύβονται πίσω από την φιλοξενία των μικρών παιδιών στους χώρους του και στο τέλος της ημέρας θα αρχίσει να τα αποζητά. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και πολύ χαρακτηριστική η εικονογράφηση του παλιού γνώριμου της Μικρής Παραμυθού (βλέπε εδώ) Christian Robinson.

Πρόκειται για ένα πανέμορφο και αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα, παιδικό βιβλίο, όπου η σύμπραξη του, πολλών διακρίσεων, συγγραφέα Adam Rex  με τον βραβευμένο εικονογράφο Christian Robinson, είχαν ως αποτέλεσμα την κατάταξή του στη λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς της Washington Post και του Publishers Weekly. Την απόδοση στην ελληνική γλώσσα έκανε ο βραβευμένος συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου και αυτό από μόνο του αποτελεί ακόμη έναν λόγο για τον οποίο αξίζει να το διαβάσουμε! 

Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και στη θέση εκείνου που φοβάται βρίσκεται το αντικείμενο του ίδιου του φόβου του (εν προκειμένω το σχολείο), τότε το αποτέλεσμα είναι μία πανέμορφη και με βαθύ νόημα ιστορία, που γέμισε την καρδιά μας από αγάπη και αλληλεγγύη, αλλά κάπου κρυφά και λίγο ζήλια, για όλους όσους η τύχη επιφυλάσσει νέα ξεκινήματα! Καλή αρχή, λοιπόν, σε όλους μας, μικρούς και μεγάλους και ας μην φοβόμαστε όσα καινούρια μέλλει να έρθουν, αλλά ας τα προσδοκούμε με ανυπομονησία και χαρά, ανοιχτοί προς ό,τι μπορεί να μας γεμίσει με νέες εμπειρίες!