"Η ψείρα δεν είναι κατοικίδιο", της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου
(Εικονογράφηση: Χρύσα Σπυρίδωνος)
Η Μελίνα αγαπά πολύ τα ζώα και ονειρεύεται η αυλή του σπιτιού της να μεταμορφωθεί μια μέρα σε ζωολογικό κήπο. Όταν η διπλανή της στο σχολείο της εκμυστηρεύεται ότι έχει ψείρες, η Μελίνα τη θεωρεί πολύ τυχερή, μιας και εκείνης οι γονείς της δεν της επιτρέπουν να έχει κατοικίδιο! Ζητάει, λοιπόν, από τη φίλη της να της χαρίσει μία και ένα βράδυ, αφού η μαμά τη βάλει για ύπνο, γνωρίζει για πρώτη φορά το ολόδικό της κατοικίδιο· Μια αληθινή ψείρα!
Μια απίστευτα χιουμοριστική ιστορία, γεμάτη φαντασία και όμορφα χρώματα, για ένα πρόβλημα που απασχολεί όλα τα παιδάκια, κυρίως όσα βρίσκονται στις πρώτες τάξεις του σχολείου. Εξηγεί με τρόπο απλό και κατανοητό τί είναι οι ψείρες, πώς ταξιδεύουν από κεφάλι σε κεφάλι, πώς πολλαπλασιάζονται, πώς αντιμετωπίζονται και πόσο εύκολα από ένα και μόνο κεφαλάκι μπορούν να μεταφερθούν σε όλα τα κεφαλάκια της τάξης. Ξεχωρίζει για το απίστευτο χιούμορ της, που καταφέρνει να μετατρέψει ένα κατά τα άλλα βαρετό θέμα σε μια πολύ διασκεδαστική ιστορία. Ανήκει στη σειρά Ζήτω το Νηπιαγωγείο, που εξιστορεί τις περιπέτειες των μαθητών του 1ου Νηπιαγωγείου Αστερούπολης. Αποτελείται από 36 σελίδες, προτείνεται για παιδιά ηλικίας από 2 ετών και πάνω και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας. Στο τέλος του βιβλίου περιλαμβάνονται δραστηριότητες.
[...] Άφησα, λοιπόν, την ψείρα μου στον άσπρο νιπτήρα, άνοιξα το νερό και της είπα: "Καλό ταξίδι, ψείρα!". Εύχομαι η μαμά να λέει αλήθεια και οι ψείρες να ξέρουν κολύμπι. Έτσι, η ψείρα μου θα φτάσει ως τη θάλασσα, θα σκαρφαλώσει στο πρώτο πλοίο που θα βρει και θα τρυπώσει, όλο χαρά, σε κάποιου καπετάνιου τα μαλλιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια